Antik Roma Evlilikleri

Antik Roma zamanında yasal olarak evlilik yaşı kızlar için 12 iken, erkekler için 14 olarak kabul görüyordu. Yani kadınlar genellikle 10 lu yaşlarının sonunda evlenmiş oluyordu. Ayrıca her Romalının sadece tek bir eşi olabilirdi. Yani tek eşlilik Antik Roma zamanı baskın bir yasaydı.

Evlenecekler için hem anne hem babanın da bu duruma rıza göstermesi gerekliydi, rızaları olmazsa evlilikte olmuyordu. Özellikle babanın evliliği kabul etmemesi için geçerli bir sebep göstermesi gerekliydi.

Augustus döneminde evlenip çocuk sahibi olma gibi bir kanun çıktı ve zina kesinlikle suç sayılıyordu. Üstelik köleler ve vatandaşlar arasındaki evliliklerde geçersiz sayılmaya başladı. Bu evliliklerden olan çocuklarda miras alamayacakları gibi vatandaşta sayılmıyordu. Bununla da bitmiyor 20-50  yaş arası bütün kadınlar ve 25-60 yaşlarındaki bütün erkekler evlenmeli, çocuk yapmalı ve sahip oldukları mal, para kadar vergi ödemeliydi. Yasal olarak kanunlar böyleydi.

Çeyiz kavramı bizdeki gibi tabiki değildi, farklıydı. :)

Mesela çeyiz kocaya verilen hediyeydi ve aynı zamanda kadının kocasına ev masrafını karşılamak için kocasına yaptığı ödemeye deniyordu. Aslına bakarsanız şu açıdan birazcık bizim çeyiz kavramımıza da benziyor çünkü bunlara ek olarak çeyiz, ayna, kıyafet, mücevher gibi şeyleri de kapsayabiliyordu.

Eğer ki boşanma olursa bu çeyiz kadına ya da ailesine geri iade edilmek zorundaydı. Şöyle ki eğer adam boşanmaya sebebiyet veren şeyler yaptıysa çeyiz kadına iade edilirdi ve çeyizden pay alma hakkını da kaybetmiş olurdu.

Çocuklu bir aile boşanma durumunda da kim boşanmaya neden verecek şeyler yaptıysa çocukların masrafını karşılamakla yükümlü ve çocuklar adına çeyizden pay alma hakkına sahipti.

Antik Roma’da düğünler özenilerek yapılırdı. Düğün öncesi duruma göre gelin damat isterlerse birbirlerine hediye verebilmekteydi.

Düğünde kutsal bir meşale yakılır ve bu evlenen çifte doğurganlık kazandırma anlamına gelirdi.

Düğünün hemen ertesi günü ise damat akşam yemeği daveti verirdi.

Boşanma veya eşlerden birinin vefatı durumunda yeniden evlenme karşı çıkılan bir durum değildi. Evlenebilirlerdi. Fakat dul kalan bir kadının on aylık bir yas süresi olurdu.

Hemen hemen evlenen bütün çiftler çocuk yaptığından, yeniden yapılan evliliklerde de en az bir tane çocuk dünyaya getirilirdi.


Her çağın, her dönemin evlilik gelenekleri farklı olduğu gibi Antik Roma döneminin de kendine özgü evlilik geleneklerine dair az çok bir fikir sahibi olmuş olduk. :)

Diğer yazılarımıza da göz atın